บทที่ 40 รอยเลือดเปื้อนน้ำตา...ในวันพินาศ

"ไงสบายดีมั๊ยไอ้น้องชาย"น้ำเสียงของคนเข้ามาใหม่ดูราบเรียบจนเดาไม่ถูกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ในใจกันแน่ เขาค่อยๆ แกะมือที่กำแขนของเขาเอาไว้ออกช้าๆ

"ไงอเล็กซ์"ร่างสูงที่ใบหน้าคล้ายคลึงกันสาวเท้าก้าวเข้ามาในห้องที่สภาพเละเทะจนดูไม่ได้ กวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วส่ายหน้าไปมาช้าๆ

"เมาทำอะไรที่นี่"เฟยตวาดเสียงดั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ